Tirana-Dinamo është finalja e edicionit të sivjetmë të Kupës së Shqipërisë, ndeshje e cila ishte parashikuar të luhej më 8 maj, por duke qenë se përkon me ditën e zgjedhjeve, me siguri do zhvillohet në një datë tjetër.Bardheblutë eliminuan Besën me rezultatin e përgjithshëm 2-1. Pasi kishin fituar 1-0 ndeshjen e parë në “Qemal Stafa” (autogol i Bledar Mancakut), 13 herë fituesit e Kupës barazuan dje 1-1 në takimin e kthimit në stadiumin e Kavajës. Braziliani i Besës, Markos Dos Santos, shënoi i pari në minutën e 23-të, edhe falë një gafe të mbrojtësit të Tiranës, Elvis Sina, duke shtuar ndjeshëm shpresat e Besës për një përmbysje. Madje, tetë minuta më vonë, por Do Santos i shkoi shumë pranë dyfishimit të rezultatit dhe çuditërisht me portë thuajse bosh nuk arriti të shënojë. Në pjesën e dytë, Tirana hyri në fushë me disa zëvendësime dhe me një tjetër ritëm loje, ndaj në minutën e 65-të, falë një aksioni i tëri “shkodran” (gjuan Gilman Lika, grushton Kotorri dhe aty Bala me kokë shënon) arrin që të barazojë, duke siguruar kualifikimin për në finale. Nga ai moment Besës i duheshin dy gola për t’u kualifikuar, por me gjithë rastet e shumta, kavajasit nuk arritën as ta fitonin këtë takim. Gjatë rrugës për në finale, Tirana eliminoi Skraparin (1-0, 4-0), Adën e Velipojës (3-0, 2-2) dhe Bylisin (1-2, 5-1). Kjo është hera e 21-të e bardhebluve në finale. Në 20-t të parat Tirana e ka fituar 13 herë trofeun (për herë të fundit, në 2006-ën ndaj Vllaznisë 1-0).
Dinamo arriti pas shtatë vjetësh në finalen e Kupës së Shqipërisë. Në 2004-ën, blutë e kryeqytetit u mundën në finale nga Partizani 1-0 (gol i lezhjanit Henri Ndreka, në minutën e 12-të). Vllaznia, e cila mbërriti dje në Tiranë pas fitores 2-1 në “Loro Boriçi”, shpërdoroi dy raste ekstreme me Xhevair Sukajn, në pjesën e parë dhe Armando Vajushin, në fund të pjesës së dytë, duke humbur kështu shansin për të përsëritur finalen e 2008-ës ndaj Tiranës. Golin e vetëm të takimit të djeshëm e shënoi sulmuesi serb Mlladen Brkiç, në minutën e 21-të, duke shfrytëzuar në maksimum asistin e sulmuesit argjentinas, Nestor Martinena (ky i fundit shënoi edhe golin e Dinamos në takimin e parë në Shkodër). Me rezultatin e përgjithshëm 2-2, por me gol në fushë kundërshtare, Dinamo u kualifikua për herë të 19-të në finale, nga ku ka dalë fituese 13 herë. Për herë të fundit, Dinamo e ka fituar Kupën e Shqipërisë në edicionin 2002-2003, në finale kundër Teutës së Durrësit. Ndërkohë që ndaj Tiranës ka luajtur finalen e 2002-it nga ku doli e humbur (1-0, gol i Indrit Fortuzit).
Besa-Tirana 1-1 (0-1)
Shënues: Do Santos 23′/ Balaj 65′
Kartonë të verdhë: Dhëmbi, Lazarevski, Nora/ Osmani, Dabulla
Gjyqtarë: Bardhyl Pashaj/ D.Rexha dhe E.Barushi
Besa: Kotorri, Shameti, Krasniqi, Lazarevski, Hoxha, Dos Santos, Dhëmbi, Mancaku (Duka 76′), Shtini (Hasa 81′), Nora, F.Sefa. Trajner: Gert Haxhiu
Tirana: I.Lika, Lila, Osmani, Dabulla, Sina, Dushku (G.Muça 46′), Zizoviç (Pashaj 76′), Lilaj, Hyka, Balaj, G.Lika (Gvozdenoviç 89′). Trajner: Misho Kristiçeviç
Dinamo-Vllaznia 1-0 (1-2)
Shënues: Bërkiç 21′
Kartonë të verdhë: Bërkiç 72′, Vila 89′, Hoxha 90′+1/Sykaj 83′
Gjyqtarë: Lorenc Jemini/ E.Doda dhe G.Qirici
Dinamo: Hoxha, Pisha, Miloviç, Malakarne, Ambure, Opoku (Malota 87′), Allmuça, Orelesi, Vila, Bërkiç (Xhafa 81′), Martinena (Peqini 90′) Trajner: Artan Mërgjyshi
Vllaznia: Vujadinoviç, Smajli, Rajoviç, Sykaj, Jasiç, Shtubina (Nallbani 67′), Gocaj, Belisha, Abraham (Sinani 46′), Sukaj, Vajushi
Trajner: Mirel Josa
Balaj: Jam i lumtur, ky goli i vazhdimësisë
Ka shënuar një gol të artë për Tiranën, të parin që nga momenti kur ka veshur këtë fanellë në merkaton e janarit. Megjithëse gjatë gjithë ndeshjes nuk ishte në lartësinë e duhur dhe nuk rrezikoi asnjëherë portën e Besës, në momentin e parë që iu paraqit rasti, ai shënoi pa hezituar. “Ishte një gol që më ka gëzuar pa masë, pasi tani, në finale. Ishte një gol që e kërkova gjatë gjithë ndeshjes dhe shpresoj që të më sjellë fat në karrierën time me Tiranën. Shpresoj që të jetë një gol vazhdimësie për mua, sepse kam vërtet “uri” që të shënoj. Tani jemi në finale dhe shpresoj që të marrim këtë trofe”, tha Bekim Balaj, pas ndeshjes.
Dos Santos: Gol “i hidhur”, doja kualifikimin
Sulmuesi brazilian, Marko Dos Santos ka qenë një ndër lojtarët më të mirë në fushën e lojës për Besën. Madje ai ka qenë autor i golit të parë në të 23-ën, por shënjestra e tij nuk shërbeu që Besa të shkonte në finale. “E kisha deklaruar se mund ta mundnim Tiranën dhe se do të shënoja, por për fat të keq u realizua kjo e dyta. Unë doja që të kualifikoheshin dhe që të arrija ta fitoja trofeun e Kupës. Zhvilluam një ndeshje shumë të mirë, por u ndëshkuam atëherë kur nuk duhej. Nuk duhet të kishte përfunduar kështu kjo ndeshje, pasi ne kishim të gjitha mundësitë për të shkuar në finale”, u shpreh i mërzitur sulmuesi i Besës.
Premio, lojtarët përfitojnë 20 mijë dollarë
Dinamovitët, me kualifikimin e djeshëm në finalen e Kupës së Shqipërisë, kanë bërë të vetin premion e akorduar nga presidenti i bluve, Besnik Sulaj. Nuk është një shumë e pakët, por 20 mijë dollarë, blutë, brenda këtyre ditëve, do të mund t’i fusin në xhepat e tyre. Dhe festa ka nisur në fushë me tifozët, ka vazhduar në dhomat e zhveshjes, atje ku ka pasur thirrje të lojtarëve, por dhe muzikë, e ka vazhduar dhe në dalje të stadiumit. Administratori i bluve, Ismet Saliaj, ka përgëzuar lojtarët për kalimin në finale dhe ka konfirmuar dhënien e këtij shpërblimi në ditët në vazhdim.
Halili: Do jap shpërblim vetëm për finalen
Presidenti i Tiranës, Refik Halili, nuk e ka fshehur gëzimin për arritjen e finales së Kupës së Shqipërisë, duke e konsideruar këtë si një objektiv që duhet ende të bëhet realitet edhe me fitimin e saj. “Sigurisht që më vjen mirë që u kualifikuam, ndoshta jo me një lojë spektakolare, por që mjaftoi për të na çuar në finale. Mendoj që tani lojtarët e Tiranës duhet të bëhen më të përgjegjshëm, pasi do ishte fatale për ta që të humbnin në finale me Dinamon. Pikërisht për këtë arsye unë kam vendosur që shpërblim do të jap vetëm pas arritjes së këtij rezultati”, ka pohuar Halili.(Panorama)

“Nuk jam vetëm unë, Argjentina ka shumë lojtarë të mëdhenj, shumë pika referimi”.

Kështu ka deklaruar asi i Barcelonës, Lionel Messi, i cili është shprehur se të bësh një botëror të mirë do të thotë ta fitosh atë.

Messi ka folur edhe për konkurrencën e fortë që ekziston mes sulmuesve argjentinas, duke filluar nga Higuain e deri tek Tevez e Milito.

“Kjo është shumë mbresëlënëse, por duhet dicka më shumë për të qenë të bashkuar”, ka pohuar Messi.

Ndërkohë, Tevez thotë se ai ka tashmë famë dhe lavdi dhe se do të bindë Maradonën që ta vendosë si titullar.

Tekniku spanjoll, Rafael Benitez ka zyrtarizuar largimin nga skuadra e Liverpool, duke i ndezur driten jeshile bashkimit me Interin.

Nëpërmjet një komunikate zyrtare në faqen e internetit, skuadra nga qyteti-port i Anglisë ka bërë me dije se Benitez nuk është më trajner.

Tashmë Massimo Moratti e ka rrugën e shtruar për të emëruar një tjetër emër të madh në krye të pankinës së Interit që sezonin e ardhshëm duhet të mbrojë tre titujt e fituar në një vit kur arriti të ngjitet në majën e

Me një fitore prej 2-0 ndaj Bayern Munichut, Interi u kurorëzua kampion i Evropës, duek kompletuar tripletën. Ndeshje kjo që do të mbahet gjatë në mend, sidomos nga tifozët nerazzurë. Një dygolësh i Militos fundosi Bayernin, që nuk arriti të fusë topin prapa Julio Cesarit, i cili ishte në formë metalike.

T’u hedhim një shikim më të mirëve dhe të dështuarve të finales, statistikave në numra dhe referimit në ndeshjen kryesore të sezonit.

Më të mirët

Diego Milito (Inter)

Sulmuesi argjentinas ishte lideri i sulmit kreativ të Interit gjatë gjithë sezonit, duke heshtur kritikët e tij të cilët thoshin se ai nuk mund të shënojë rregullisht në ndeshjet e mëdha. Ai shfaqi një paraqitje fenomenale, ndërsa me golin e dytë të shënuar, ai do të mbetet i gërryer në mendjet e interistëve me gjenerata e gjenerata që do të vijnë në të ardhmen. ‘Princi’ u bë ‘mbret’ në pjesën e kaltër të Milanos, në një natë ku lotët nuk pushonin…

Wesely Sneijder (Inter)

U rikthye më i fortë se kurrë në ish-terrenin e tij, ndërsa u tregoi madrilenëve se çfarë kanë lënë pas dore këtë sezon. Holandezi është motori që i jep fuqi sulmit zikaltër, ndërsa ia përgatiti golin e parë Militos me një pasim të thjeshtë, por të saktë. Ai është ndër më të merituarit pse Interi është kampion i Evropës.

Arjen Robben (Bayern Munich)

Bavarezët do të ishin eliminuar ‘shekuj’ më parë nga ky sezon i Ligës së Kampionëve po të mos ishin paraqitjet heroike të anësorit holandez. Paraqitjet e tij e inspiruan Bayernin të arrijë në finale, ndërsa holandezi deklasoi Chivun në shumë raste në finalen e madhe dhe po të përfundonte goditja e tij në portën e të pamposhturit Cesar, ndeshja do të merrte kah tjetër.

Walter Samuel (Inter)

‘Muri’ ishte i paluhatshëm këtë sezon dhe mbrojtësi i fortë e i mprehtë, e detyroi Maradonan ta marrë atë në kombëtare. Ai ishte lider i mbrojtjes në finalen e madhe, ndërsa bllokoi një goditje që do të mund të ishte fatale për skuadrën e tij.

Të dështuarit

Ivica Olic (Bayern Munich)

Sulmuesi i palodhshëm kroat shënoi shtatë gola në Ligën e Kampionëve, duke shënuar në ndeshje vendimtare si ndaj Juventusit, Manchester Unitedit dhe Lyonit, por nuk tregoi asgjë në finale. Një tentim në 10 minutat e para ishte gjithçka që tregoi ai, duke dështuar ta mposhtë Julio Cesarin, ndërsa u përplas me disfatën.

Chrisitan Chivu (Inter)

U duk se skena e Bernabeut ishte shumë e madhe për mbrojtësin rumun. Shumanshmëria e tij është tej mase e dobishme për skuadrën e tij, por ishte jashtë konceptit në finale. Ai pati të gjitha llojet e problemeve në atë se si ta ndal Robbenin në krah, ndërsa u zëvendësua në pjesën e dytë.

Daniel Van Buyten (Bayern Munich)

Kolosi i mbrojtjes bavareze u la përtokë nga Diego Milito, inteligjenca e të cilit e dërgoi gjigantin belg në publik. Van Buyten nuk ishte në gjendje të ndal Militon në atë situatën një me një, që e vendosi fituesin e natës finale të Ligës së Kampionëve.

Statistika në numra

21 – Numri i goditjeve që Bayerni i bëri në drejtim të portës së Interit

11 – Numri i goditjeve të Interit në drejtim të portës bavareze

55% – Përqindja e kompletimit të pasimeve të Arjen Robbenit

11.5 – Numri i kilometrave të vrapuar nga Bastian Shweinsteiger, më shumë në këtë finale

2/2 – Përqindja e golave/goditjeve të fituesit të takimit, Diego Milito

3 – Numri i kartonëve të verdhë të dhënë nga Howard Webb, në një ndeshje me 19 ndërhyrje të palejuara.

8 – Numri i goditjeve të bllokuara të Bayernit nga një futbollist i Interit

15 – Numri i topave të vjedhur nga Martin Demichelis

5 – Numri i trofeve të fituar të Jose Mourinhos gjatë dy viteve të fundit në krye të Interit.

Referimi – Situatat kontestuese të finales

Vendimi 1: Wesley Sneijder në Bastian Shweinsteigerin

Pas 14 minutave të futbollit të pastër dhe një dominimi modest të Bayernit, mesfushori i Interit, Wesley Sneijder ishte i ashpër ndaj kundërshtarit të tij, duke rezultuar në vetëm një goditje të lirë. Bavarezët kërkuan më shumë.

Vendimi 2: Loja e mundshme me dorë nga Maicon

Disa minuta më vonë, pas rastit Sneijder, Arjen Robben ekzekutoi një rivënie nga këndi e cila shkoi në drejtim të Daniel Van Buytenit. Megjithatë, Van Buyten, nuk ka llogaritur në duelin ajror me Maiconin, që u shfaq me krahun e tij për të ndaluar një gol nga pala kundërshtare.

Spektakël, të papritura, lot, gola të bukur dhe atmosfera nga më të zjarrtat nëpër impiantet më të bukura të kontinentit, përshkruajnë një sezon më shumë se karakteristik të Ligës së Kampionëve.

Ndoshta askush në fillim të sezonit nuk e ka menduar se do të kemi një kampion të tillë dhe një nënkampion të tillë, të cilët erdhën në këto faza të garës falë mbrojtjeve të fuqishme apo dhe gabimeve më shumë se katastrofale të gjyqtarëve. Megjithatë, edhe një sezon i tillë ka më të mirët e saj, më të fuqishmit dhe heronjtë e saj, më kreativët dhe stilistët e arkitektët e skuadrave fituese të garës më prestigjioze evropiane, Ligën e Kampionëve.

Formacioni më i mirë i Ligës së Kampionëve (4-4-2):

Portier

Hugo Lloris – Lyon
Francezi vazhdon ta vë në pikëpyetje ekzistencën e Gianluigi Buffonit si portieri më i mirë në botë. Lloris ishte bazë e fortë e një Lyoni në tranzicion, që arriti deri në gjysmëfinale. Ai u paraqit me intervenime spektakolare e bravuroze, duke u shpallur jo pak herë njeriu i ndeshjes, para se ‘Les Gones’ të kapitullonin ndaj Bayernit.

Mbrojtja

Dani Alves – Barcelona
Çfarë do të bëjë Dunga? Është në dorë të përzgjedhësit brazilian të zgjedhë ose Alvesin ose Maiconin në 11-shin startues në Botëror. Maiconi ka krijuar emrin e tij në rangun ndërkombëtar si mbrojtësi i djathtë më i mirë në botë, mirëpo në formacionin tonë të vitit, këtë vend e meriton Dani Alves. Thjeshtë, Barcelona nuk do të ishte Barcelona nëse nuk do ta kishte Alvesin në formacion. Ai ka plotësuar dy pozita gjatë gjithë sezonit, mbrojtës i djathtë dhe mesfushor i djathtë. Puna, dëshira dhe qëndrueshmëria janë tre nga atributet më të mira të Alvesit.

Lucio – Inter
12 muaj pasi është përzënë nga Bayerni, ai është fitues i tripletës me Interin. Stili i tij unik i qëndrimit në mbrojtje, me një stil të driblimit të një vigani të vërtetë, e bën atë njërin prej mbrojtëse më të mirë në botën e futbollit. Paraqitjet e tij në Ligën e Kampionëve janë shenjë e dominimit dhe e deklasimit të dy prej sulmuesve më të mirë sot, Ibrahimovic dhe Drogba. Lucio ka qenë, është dhe do të mbetet një gjigant me një statikë të përkryer.

Michael Ciani – Bordeaux
Ish-kampioni francez ka ndërtuar një lojë metodike të momentit gjatë fazës grupore, duke lënë vetëm dy pikë të ikin në fazën grupore. Bordeaux pati mbrojtjen më të mirë gjatë fazës së eliminimit direkt, ndërsa falënderimet për këtë i shkojnë kolosit francez, Michael Ciani, që përmbyll një sezon zhgënjyes me skuadrën e tij.

Javier Zanetti – Inter
Më në fund një medalje për legjendën argjentinase. 15 vitet e tij tek Interi kanë prodhuar nder, por asnjë nuk është ndjerë aq i mirë si triumfi i këtij viti. Veterani nuk është vënë në lojë për shkaqe sentimentale, duke luajtur në shumë pozita, varësisht nga kërkesa. Jose Mourinho e llogariti Zanettin si lojtarin më të rëndësishëm të klubit, ndërsa kjo u dëshmua kur kapiteni legjendar nënshtroi Milos Krasicin, Lionel Messin e shumë të tjerë gjatë garës. Vend i merituar për të palodhshmin Zanetti, që vazhdon të thyejë ligjet e fizikës.

Mesfusha

Xavi Hernandez – Barcelona
Xavi kompletoi më shumë pasime se i gjithë ekipi i Interit së bashku në ndeshjen kthyese të Ligës së Kampionëve. Kjo statistikë e tregon sezonin e maestros. Reprezentuesi spanjoll e ka bërë veten që të prekë çdo pasim, ndërsa diktoi tempin në secilën ndeshje në të cilën ai luajti. Paraqitjet e tij ndaj Arsenalit në çerekfinale, duhet të jenë mësim se si luhet në qendër të mesfushës. Mesfushori më i mirë në botë meritoi më shumë nga kjo garë, pasi që ai dëshmoi të jetë futbollisti më ndikues i Barcelonës.

Bastian Shweinsteiger – Bayern Munich
Do të ishte mëkat nëse Xavi do të krahasohej me ndonjë lojtar tjetër, pasi që ai e ka bërë veten të jetë shumë larg të tjerëve. Sidoqoftë, nuk duhet ta mohojmë ‘Shweinin’ që luajti rolin e një Xavi te Bayerni. Me anë të pasimeve të kompletuara, qëndrueshmërisë dhe forcës, Shweinsteiger dha indikacione se çfarë mund të pritet nga ai, në të ardhmen. Një sezon i mrekullueshëm, por turp që përfundoi me disfatë.

Wesley Sneijder – Inter
E filloi sezonin si i dështuari i Real Madridit dhe përfundoi duke e ngritur trofeun e Ligës së Kampionëve në Bernabeu. Ehh…ky është futbolli, aq kontrovers di të jetë në disa raste. Sneijder nuk humbi kohë për t’u përshtatur me jetën në Milano dhe menjëherë filloi të luajë përkundër lëndimeve, duke u bërë i preferuari i Mourinhos. Kreativitetin në lojë që shfaqi ai, nuk e bëri askush tjetër, ndërsa paraqitja në ndeshjen kthyese ndaj Chelseat ishte kulmi i karrierës së tij. Sidoqoftë, ishin dhe intervenimet e tij nga gjuajtjet e lira, që e shpëtuan Interin në mes të të ftohtit në Ukrainë dhe Rusi.

Arjen Robben – Bayern Munich
Nëse Sneijder dhe Robben vazhdojnë të mbajnë formën e tillë edhe me kombëtaren holandeze, atëherë kjo kombëtare ka gjasa të mëdha të shkojë larg në Botëror. Ashtu si Sneijder, edhe Robben ishte mjeti kryesor sulmues gjatë sezonit të Ligës së Kampionëve, pas largimit nga Bernabeu. Gola vendimtarë ndaj Fiorentinas, Manchester Unitedit dhe Lyonit, e dërguan Bayernin në finale, por kjo është gjysma e tregimit. Ai mbeti i palënduar gjatë gjithë sezonit dhe luajti futbollin më të mirë të karrierës së tij.

Sulmi

Ivica Olic – Bayern Munich
Elegant, i qetë dhe i gjithanshëm. Asnjë prej këtyre virtyteve nuk e përshkruajnë stilin e lojës të Ivica Olic. Kroati ka një oreks të paparë për punë, ndërsa kjo shihet më mirë në golin e tij në momentet e fundit të sfidës ndaj Manchester Unitedit kur e tejkaloi si para ‘lagjes’ së tij, mbrojtësin më të mirë të majtë, Patrice Evran. Kur erdhi koha që dikush të merr përgjegjësi për të shënuar gola, nuk ishin 30 milionë eurot e paguara për Mario Gomezin, por ishte transferi i lirë i Ivica Olicit. Olic ishte njeriu që shënoi gola vitalë ndaj Juventusit, Unitedit, Lyonit, duke e shpjerë veten si sulmuesi numër një i Bayernit.

Diego Milito – Inter
Jo çdo lojtar mund të përjetojë sezonin e tij shpërthyes në moshën 31-vjeçare. Por, kjo është pikërisht ajo që i ndodhi ‘Princit’, që tani duhet të konsiderohet si ‘mbreti’. Në mënyrë të qetë, dalëngadalë gjatë dekadës ai u ngrit në formë, derisa erdhi koha kur ai të tregojë fytyrën e vërtetë prej sulmuesi këtë sezon. Argjentinasi ka shënuar ndaj kampionëve të Anglisë, Spanjës dhe Gjermanisë, duke dëshmuar se është më i madhi prej më të mëdhenjve në ndeshjet e mëdha. Një dygolësh i mrekullueshëm në Bernabeu ishte arritur me qetësi të paparë më parë, duke na rikujtuar golat në Coppa Italia dhe Serie A, duke u bërë kështu një kandidat për Topin e Artë. Diego Maradona, ky njeri duhet të jetë në njëmbëdhjetëshin startues të Argjentinës.

Lloris

Alves – Lucio – Ciani – Zanetti

Sneijder – Xavi – Shweinsteiger

Robben

Olic – Milito

Në Milano tifozët i kanë dedikuar qindra pankarta, megjithatë e ardhmja e Zhoze Murinjos tani duket e vendosur. Lamtumira e tij nga Interi mund të quhet një realitet pas finales së Champions League zhvilluar të shtunën në mbrëmje në “Bernabeu”. “Dua ta fitoj këtë trofe me tre skuadra të ndryshme” deklaroi ai pas ndeshjes me Bajernin. “Nuk mund të mbash dot, ai gjithnjë kërkon të lëvizë në kërkim të stimujve të rinj”, tha Morati. E megjithatë, firma e Murinjos me Realin e Madridit duket vetëm çështje ditësh. Më saktë orësh. Sipas asaj që bëjnë të ditur mediat spanjolle, portugezi do të firmosë brenda të mërkurës. Ndërkohë Sunday Times bën të ditura edhe detajet e marrëveshjes. Murinjo do të firmosë një kontratë 4-vjeçare me galaktikët, me një rrogë prej 10 milionë eurosh në sezon. Gazeta AS shkruan se takimi vendimtar mes Perezit dhe Murinjos mund të shtyhet për të premten. Në bazë të kontratës që ka me Interin, teknikut portugez i duhet të paguajë 16 milionë euro për t’u lënë i lirë nga zikaltërit. Por, me shumë mundësi Morati nuk do të bëjë aspak rezistencë, duke parë se Murinjo i dha një gëzim të pabesueshëm pas 45 vjetësh. Murinjo nuk u kthye me ekipin pas finales, megjithatë ai do të jetë në Milano që sot për shkak se fëmijët e tij kanë edhe një javë shkollë. Më pas, do të nisë aventura e tij madrilene, aty ku tifozët ia uruan mirëseardhjen që të mërkurën në mbrëmje, kur Interi zbarkoi për finalen e Champions League në aeroportin Barahas.

MADRID- Interi është shpallur kampion i Evropës për herë të tretë në historinë e vet. Zikaltërit kanë triumfuar 2-0 në Santiago Bernabeu përballë Bajernit, duke ngritur trofeun më të rëndësishëm europian për klube. Në një finale të dominuar, skuadra e Zhoze Murinjos ka mbajtur lart emrin e Italisë, e cila do të vazhdojë të ketë 4 skuadra në Champions dhe jo tre. Në Madrid, në kryeqendrën e futbollit botëror, heroi i zikaltërve ishte Diego Milito me dy golat e tij. Argjentinasi shënoi nga një gol për çdo pjesë, njëri më i bukur se tjetri, duke i dhënë kurorën e kampiones së Evropës skuadrës italiane. Një festë e çmendur ka nisur në stadium nga fansat e Interit, që e prisnin prej 45 vjetësh një moment të tillë. Bajerni i Mynihut nuk ka mundur t’i bëjë dot ballë skuadrës italiane, e cila u tregua perfekte përgjatë 90 minutave. Skuadra bavareze ishte e pasaktë edhe në ato raste që krijuan, por edhe skemat taktike të Murinjos rezultuan më efikase se ato të Van Gal. Portugezi ndërkohë ia ka dalë mbanë të triumfojë sërish në një finale europiane pas asaj të vitit 2004 me Porton, por këtë herë e ka bërë përballë ish-mësuesit të tij Luis Van Gal. Nuk mund të shkonte më mirë ky sezon për Interin, që fiton trofeun e tretë, pas Kupës dhe kampionatit italian. Festa për këtë fitore të Interit nuk ka lënë pa përfshirë as kryeqytetin shqiptar, teksa çdo bar apo lokal ka qenë i tejmbushur me tifozë.

Protagonisti i vërtëte i Bayern-it të këtij sezoni që e ringriti sërish skuadrën gjermane në majat e futbollit europian, Arjen Robben, nuk mund të heshtë para finales së madhe të Madridit. “Holandezi fluturues” i transferuar nga Madridi këtë verë, komenton trajnerin kundërshtar të së shtunës, Jose Mourinho. “Ai dëshiron vetëm të fitojë dhe loja e bukur nuk i intereson. Ndërsa trajneri jonë do të arrijë tek fitorja nëpërmjet lojës së bukur. Mua më pëlqen të dëfrehem ndërsa luaj”, shprehet sulmuesi.

Në vijim, ai nuk i heq asnjë meritë ish trajnerit të tij në periudhën kur të dy ishin pjesë e Chelsea. “Kam punuar tre vjet me të në Londër. Ka një personalitet të fortë dhe është një trajner i një skuadre të madhe që ka cilësi. Ka punuar me lojtarë të mëdhenj dhe përherë ka gjetur mënyrën e duhur për t’i bërë të luajnë në harmoni. Ishte përherë i sigurt në atë që thoshte dhe kishte respekt për cdo lojtar”, përfundon Robben në një intervistë dhënë për BBC.

ROME-Portieri i Interit Zhulio Sezar thotë se trajneri Zhoze Murinjo ka një plan sekret për të mundur Bajernin në finalen e nesërme. Portugezi dëshiron të bëhet trajneri i parë pas Helenio Herrerës që ngjit në majën e Evropës skuadrën zikaltër, ndërkohë që e ka fituar këtë trofe edhe në vitin 2004 me Porton. Përballë zikaltërve do të jetë një skuadër që ka eliminuar Mançesterin dhe Lionin, por që gjithsesi është kualifikuar falë gabimeve arbitrale me Fiorentinën. “Nuk dua ta them planin e Murinjos, – shprehet Zhulio Sezar. – Ai është një njeri sistematik, është preciz dhe e merr çdo gjë shumë seriozisht. Ai i vetëm arrin t’i frikësojë kundërshtarët. Por, sa për teknikën sesi do ta mundim Bajernin, për momentin ajo është sekrete. Njerëzit duhet të shohin ndeshjen e së shtunës”, shton ai. Interi ka kryer dje seancën e parë stërvitore në Madrid, ndërsa Murinjo pritet të hedhë në fushë një formacion me skemën 4-2-3-1, në të cilën Baloteli do ta nisë nga pankina.

Sipas disa raporteve rreth e përqark Italisë, Juventusi është dorëzuar përfundimisht në luftë për të transferuar menaxherin e Liverpoolit, Rafa Benitez.

Sky Sport Italia pohon se marrëveshja e arritur është e vdekur, ndërsa e përditshmja sportive torineze Tuttosport shkruan se pas një mbledhje të bordit të Juves, është vendosur që të gjendet një alternativë në vend të Benitezit.

Disa spekulime thoshin se Juventusi është gati të joshë Arsene Wengerin e Arsenalit, sidoqoftë, pak është e mundshme që francezi të kalojë në Olimpico të Torinos, pasi që ka filluar të përgatisë skuadrën e tij për sezonin e ardhshëm.